|
Policja i sądy
Odmowa składania zeznań w procesie karnym partnera >>
Zatrzymanie na ulicy >>
Zgłoszenie napadu i pobicia >>
Odmowa składania zeznań w procesie karnym partnera
Mój partner został oskarżony w procesie karnym i toczy się przeciwko niemu postępowanie. Czy w razie wezwania mnie na świadka będę musiał odpowiadać na pytania? Czy mam prawo odmówić składania zeznań?
Jako takiego prawa takiego nie ma, lecz zgodnie z kodeksem postępowania karnego (art. 185) sąd może zwolnić od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osobę pozostającą z oskarżonym w szczególnie bliskim stosunku osobistym, a więc gdy między świadkiem a oskarżonym zachodzi istnieje więź emocjonalna lub uczuciowa. Dotyczy to par między innymi homoseksualnych. Musisz wystąpić do sądu o takie zwolnienie.
Zatrzymanie na ulicy
Kilka dni temu szedłem z moim chłopakiem ulicą trzymając się za ręce. W pewnym momencie zaczęliśmy się całować i przytulać. Niestety, za nami szło dwóch policjantów, którzy nas wylegitymowali i zabrali na posterunek pod zarzutem "obrazy moralności publicznej". Przetrzymali nas na komisariacie kilka godzin a zwalniając dali "dobrą radę" abyśmy się za bardzo nie obnosili ze swoim "pedalstwem". Czy Policja miała prawo nas zatrzymać?
Zgodnie z przepisami policja ma prawo zatrzymać każdą osobę na 48 godzin, a potem jeszcze przez 24 godziny czekając na dyspozycję sądu co do zastosowania dalszych środków. Jednakże każdy musi być niezwłocznie po zatrzymaniu poinformowany o przyczynach zatrzymania. Homoseksualizm nie jest w Polsce przestępstwem, tak więc mieliście prawo do wyrażania swoich uczuć publicznie. Tylko bardzo obsceniczne zachowania seksualne mogą być podstawą do postawienia zarzutu o obrazę publicznej moralności. Policja w tym wypadku nie miała prawa was zatrzymać. Jeżeli uważacie, że zostaliście obrażeni przez funkcjonariuszy i przetrzymano was zbyt długo - zawsze macie prawo wnieść skargę do przełożonego funkcjonariuszy a następnie ubiegać się o odszkodowanie w Sądzie za bezprawne pozbawienie wolności.
`Zgłoszenie napadu i pobicia
Wracając nocą z dyskoteki zostałam napadnięta i pobita przez chuliganów. Chcę to zgłosić na Policję, ale obawiam się, że funkcjonariusze zaczną ze mnie szydzić, jeśli powiem im, że wracałam z gejowsko-lesbijskiej dyskoteki. Czy powinnam się obawiać dyskryminacji ze strony policjantów i jakie kroki powinnam przedsięwziąć dalej chcąc dochodzić sprawiedliwości?
Jeśli złożyłaś zawiadomienie o przestępstwie, organy powołane do ścigania, a więc policja i prokuratura, mają obowiązek wszcząć postępowanie w razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że popełniono przestępstwo. Nieraz zdarza się tak, że policja i prokuratura niezbyt chętnie wszczynają postępowanie przygotowawcze, starając się często zniechęcić ofiary przestępstw do złożenia formalnej skargi i wymagają dokładnie udokumentowanej historii przestępstwa (obdukcje, świadkowie). Ma to miejsce nawet wówczas, kiedy funkcjonariusze prawa sami byli świadkami. Takie postępowanie funkcjonariuszy jest zupełnie bezprawne. To właśnie postępowanie przygotowawcze ma przecież na celu ustalenie, czy przestępstwo zostało popełnione oraz wyjaśnienie okoliczności sprawy. Jeżeli policja nie zechce przyjąć twojego zawiadomienia o przestępstwie - zażądaj na piśmie uzasadnienia tej decyzji. Policja lub prokuratura zobowiązane są wydać postanowienie o odmowie postępowania lub o jego wszczęciu niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie i o wydaniu takiego postanowienia powiadomić Cię. Jeśli zobowiązany organ nie dokona tego w przeciągu 6 tygodni od złożenia przez Ciebie zawiadomienia, przysługuje Ci zażalenie, które wnosisz do nadrzędnego prokuratora lub do organu nadzorującego ten, do którego wniosłaś zawiadomienie. Przysługuje Ci również zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub jego umorzeniu (art.306 ). Masz również prawo przejrzenia akt sprawy, o czym powinnaś zostać pouczona.
Pamiętaj, że policjanci przyjmujący zawiadomienie nie mają prawa komentować twojej orientacji seksualnej. Jeżeli będą to robić - masz prawo złożyć skargę na ich postępowanie do ich przełożonych.
|
|
